Infrared ekskluzivnost kao oblik mistifikacije i zagonetke
Nada Žiljak slikarica je koja iza sebe ima preko osamdeset samostalnih izložba i nekoliko monografija koje predstavljalju njezinu crtačku vještinu, ilustrativnu strast i slikarsku predanost maskama i erotici, toj drevnoj mistifikaciji identiteta i prirodne požude.
Najnovija izložba u Galeriji Sv. Ivan Zelina kao i prezentacija u Bruxellesu predstavila je publici trideset najnovijih slika rađenih u inovativnoj tehnici infrared. Nada Žiljak je ona umjetnica koja se prva stjecajem okolnosti osudila tragati za novim načinom slikanja već krajem 2008. Jedno platno dvije slike ili dvoslika nastajala je sramežljivo u polju skrivanja. Za slikarstvo Nade Žiljak i njezino istraživanje infrareda određeno značenje ima činjenica da se umjetnica i ranije bavila slikanjem maskiranih figura, maskenbala, maškara, kao jednog od najstarijih oblika mistifikacije. Nada Žiljak koristi infrared ekskluzivnost, tu tehnološku potporu mistifikaciji slikarstva u nekoj vrsti animacije. Ako su joj gornji likovi ili likovi na prvoj vidljivoj kolor slici bili u relativno pristojnim erotskim pozama ili je slikala simbole lezbijske ljubavi, u drugoj crno bijeloj skrivenoj slici, u infraredu, oni su se pomakli, bili u slobodnijim pozama. Gledanje ispod (u infrared) je vrsta suvremenog tehnološkog obreda. On više sliči detektivskim postupcima nego meditiranju zaljubljenika nad slikom, ali cijeli svijet je danas upregnut u suvremeno skrivanje tajne i njezino razotkrivanje, mistificiranje traje onoliko dugo dok se ne razotkrije slučaj. Na tome svijet oduvijek počiva. Stvarati i otkrivati tajne.