65 pogleda na Grad
Romantičarska duša, neiscrpna maštovitost te samozatajnost i čistoća uma predstavljaju kreativnu moć Nade Zec-Ivanović koja slikanjem vlastitog zavičaja ponire duboko u podsvijest svojih intimnih viđenja, snova i maštanja, a kojom je ostvarila nadasve originalan i umjetnički savršeno sazdan ciklus slika dubrovačkih motiva jer naposljetku, zavičaj je umjetniku njegov najpovoljniji, ali i najizazovniji stvaralački ambijent.
Samostalna izložba slika 65 pogleda na Grad akademske slikarice Nade Zec-Ivanović otvorena u nesvakidašnjem prostoru njenog ateljea, donosi ukupno šezdesetak slika rađenih u tehnici akrilika na platnu, a na kojima umjetnica neslućenom snagom izričaja ovjekovječuje ljepotu Dubrovnika i njegovih simboličkih okružja – gradskih ulica, zvonika, moćnih bastiona i utvrda. Nadine slike prvenstveno su produkt njezinog izrazitog likovnog talenta, potrebe stvaralačkog bića te olujnih emocija i refleksija kojima razbija shematizirane pejzaže i ukalupljene forme te svojim suvremenim senzibilitetom slika pitoreskne gradske detalje apostrofirajući vlastitu jezgru priče u gustom pletivu modernih pokreta proizašlih iz unutrašnjeg poriva da razotkrije „samu sebe“ i svoje subjektivno, intimno viđenje stvarnosti. Zbog toga su ove slike oslanjajući se na formu, ritam, boju i raskošan kolorit sasvim jasno likovno usustavljene ostajući pritom i personalno senzibilizirane jer kroz njih prepoznajemo težnju umjetnice da nam na autoreferencijalan i introspektivan način predstavi vlastitu viziju rodnog kraja. U samoj osnovi stvaralačkog čina Nade Zec-Ivanović jest strast kao potentni rađajući princip kojim gradi živa i zanimljiva platna obilježena snažnim mlazovima svjetlosti, prodornim kontrastima oblika, lomnim volumenima te figurativnom predmetnošću. Upravo sa tom strašću svjetlost se radosno prelijeva preko Straduna/Place i obasjava Vrata od Ploča dok tvrđavu sv. Ivana zapljuskuje plavetnilo mora, a Minčetu „ljubi“ žareće crvenilo sunčevog sutona. I sve se to osjeti na slikama gdje umjetnica uspijeva materijalizirati strukturu predmeta, ali što je još važnije, stvoriti atmosferu – taj nevidljivi titraj metafizike koji se može iščitati u slojevitoj teksturi Nadine slike.